Author Details

  • निर्मोही शङ्कर Total Record 6

    नालायक हुँदै नाङ्गै, हिँडेथ्यौ चोकमा जब ।
    पुग्यो राजनीति छाड, नेता ! नेपालमा अब ।।
    देश भड्खालामा हाली, पचायौ कोष झुण्डले ।
    दौडाइ दृष्टि हेर्दैछन्, अझै सुण्ड मुसुण्डले ।।

    डाडु पन्यू समाउने, पदमा हानथाप भो ।
    नामको धर्म गर्नेले, देखेन मार्ग पापको ।।
    नसकी थेग्न त्यो सत्ता, सुम्पे चाकर तन्त्रमा ।
    झनै झुलाउँछन जन्ता, घुमाई जादु यन्त्रमा ।।

    चढाए पहिले भेटि, पुजारी बन्न पाउँछन् ।
    देखे झैं गिद्धले सिनु, चिहान तक धाउँछन् ।।
    सुइँको सुराक पाएमा, छाडी चौतर्फ नै चर ।
    खोसेर लोकको गाँस, असुल्छन् लाशकै कर ।।

    नभई कर्मिष्ठ कारिन्दा, घुम्छन् चिल्ला सवारमा ।
    सेवाग्राही निरासी भै, पर्छन् सदैव मारमा ।।
    थुत्ने धुत्ने हिनामिना, भैन्जेल पछिल्तिर ।
    राष्ट्रको उन्नति हुन्न, झुक्दै जानेछ झन् शिर ।।

    मौकाले मात्र क्यै हुन्न, इच्छा शक्ति नजागदा ।
    सरल त्यागी र निस्वार्थी, भेटिए नि यदाकदा ।।
    गिर्दो धूमिल बन्दोछ, नेता नेतृत्वका छवि ।
    कलङ्कित हुँदा दोषी, गुपचुप पारिन्छ मुल्तवी ।।

    हिंसा अनेक हुँदैछ, बढ्नाले दण्डहिनता ।
    कठै ! पिडित पिल्सिँदै, न्याय खोज्न पुगोस् कता ।।
    अपनाई तिगडम किर्ते, थापी स्वागतको घडा ।
    देखावटी भयो कैद, ती नै रे सबका बडा ।।

    कोसीदेखा– ७, काभ्रे