Author Details

  • डा.रवीन्द्र समीर Total Record 146

    “माड्साब चिया खान जाऔँ ।” –आफ्नो काम सजिलै फत्ते नहुने अनुमान लगाएपछि दुर्गमबाट सीमित खर्च र छोटो समय बोकेर आएको दोर्जेले हाकिमलाई खुसी पार्ने प्रयत्न गर्यो ।
    “म चिया खान्न ।” चिया पिइरहेको हाकिमले जवाफ दियो ।

    “त्यसो भए मासु र चिउरा खान जाऔँ ।” – दोर्जेको विवशता उकालो लाग्यो । हिजो अफिसमै मासुच्युरा खाएको हाकिमले जवाफ दियो मैले मासु चिउरा खान्न ।

    “त्यसो भए वियर खान जाऔँ” – रक्सीविना निद्रा नलाग्ने हाकिमले जवाफ दियो – “मैले रक्सी पनि खान्न ।”
    दोर्जे निराश भएर हाकिमको कोठा बाहिर निस्कियो । त्यसपछि बाहिर बसेका खरदारलाई सोध्यो– “सर माड्साबले के खानुहुन्छ ?”

    “उहाँले दूध, फलफूल, चिया, मासु, रक्सी मात्र होइन दाल, भात र पानी पनि खानुहुन्न ।”
    “त्यसो भए के खानुहुन्छ त ?” दोर्जे कड्कियो ।
    खरदारले जवाफ दियो– “घुस र कमिसन ।”

    काठमाडौं