कवि कटेरो

पसिना गह्नाउने नाक

छोराले भित्ताको प्रमाणपत्र माथि
औला ठड्याउँदै भन्यो 
बा ! त्यो के हो ?

बाँकी खित्का

थप अनुसन्धान भइरहेको छ 

पहिले पहिले 
हजूरआमाको सुन
आधा तोला

बाँकी खित्का

मन्त्री जी जनताकै काममा हुनुहुन्छ !

देश परिवर्तन गज्जबले भाको छ 
विद्वान् युवाहरू अरब र खाडीमा छन्
मन्त्री र नेताका श्रीमतीहरू रेशमी बुट्टेदार सारीमा छन्

बाँकी खित्का

बुद्ध र गफ 

मोह छोड्न सके पो 
हुने रहेछ बुद्ध !

बाँकी खित्का

मेरो स्वनिर्मित पिँजडा र ‘म’

हो साँचो हराएको छ
त्यो पनि 
मेरो स्वनिर्मित पिँजडाको

बाँकी खित्का

झोला

झम्के साँझमा
ढक्ढकायो कसैले मेरो डेराको ढोका
चुकुल खोलेर हेरें

बाँकी खित्का

सपना अनि काठमाडौं 

घाम जून आँखा भरि बोकेर
नागढुङ्गाबाट धुवाँ र धुलोको 
बाक्लो बादल छिचोल्दै

बाँकी खित्का

महादेव !

हुन त
सबै देवहरू विशेष छन्
थरि थरिका लीला गर्छन्

बाँकी खित्का

भोको भुँडी !

न जनताले कहिल्यै पहिल्याउन सकेको
न अख्तियारले खोतल्न सकेको
न अनुसन्धानले बोल्न सकेको

बाँकी खित्का

म लोग्नेमान्छे

स्वास्नीले
अकमकाइन् भने बाबुको नाम भनिदिन

बाँकी खित्का

हतार

सबैलाई हतार छ आफ्नो काम गर्न ।

कसैलाई स्कुल पुग्न हतार छ

बाँकी खित्का

लत्काउन्या हो

मन्त्री त गर्दछु भनेर जुटेर जाला
जो मन्त्रणा गरिदिने सब बुझ्छ चाला

बाँकी खित्का

रुखका मालिकहरू !!

काँधमा बन्चरो बोकेर
रुखको शितल छहारीमा [[read_more}}
थकाइ मारिरहेका छन् 
तथाकथित रुखका मालिकहरू ।

मानौ,
रुख उनिहरूको बपौति हो
बाबुको अंशको क्षेत्राधिकार हो
त्यसैले जे गरे पनि हुन्छ
काटे ताछे लछारे पनि हुन्छ
आफूभित्र दागाधारी अभिमान बोकेर
दम्भको मदिरा धोकेर
रुखकै शितल छहारीमा
थकाइ मारिरहेछन्
तथाकथित रुखका मालिकहरू ।

रुख, मात्रै रुख होइन
प्रकृति हो, जीवन हो प्राणहो
आश्रय हो, संसारको सम्मान हो
एउटा रुख ढल्दा
हजारौ जीवको आँत सुक्छ
मान्छेको मात्रै होइन
ईश्वरको पनि मन दुख्छ
पाहाडमा पैह्रो जान्छ
तराईलाई खडेरीले खान्छ
तर
निरुद्देश्य निस्प्रयोजित
समयको घोडा चढेर
दलालको अंगालोमा अघि बढेर
रुख मास्ने योजनामा
काँधमा बन्चरो बोकेर
रुखकै छहारीमा
थकाइ मारीरहेछन्
तथाकथित रुखका मालिकहरू ।

ए बुद्धुहरू हो !
रुख ढल्दा तिमीहरू कहाँ ठडिन सक्छौ ?
रुख नहुँदा
कस्को छहारीमा बस्छौ ?
अस्तित्वभन्दा अभिमान ठुलो होइन
दम नासेर दम्भ बाँच्दैन
तर पनि
यो दुनियाँलाई सकेसम्म दोहन गरेर
मोज मस्तीलाई जिन्दगीको अर्थ भरेर
रुख नास्न अधिकार पाए झैं
रुखकै शितल छहारीमा थकाइ मारीरहेछन्
तथाकथित रुखका मालिकहरू !

झापा
 

बाँकी खित्का

जिज्ञासा 

कोही सुत्दछ रातमा सडकमा कोही भने खाटमा 
के चैँ भिन्न रहन्छ निष्क्रिय भई लढ्दा तिमी घाटमा ।

बाँकी खित्का

पाँच कविता

१. पाँडे पुरस्कार पड्काको रहेछु

हिजोसम्म मैले
ढाँट कविता मात्र लेखेको रहेछु भ्याएसम्म मैले

बाँकी खित्का

आस्था बेच

आस्था बेच इमान बेच पसिना बेच्द्यौ निसाना पनि
जङ्गे पिल्लर बेचिद्यौ मुलुका बेच्द्यौ सिमाना पनि

बाँकी खित्का

प्लिज सर !

म्याटर अलि मिलेन
थोरै करेक्सन गर
कतै भास्ट भयो

बाँकी खित्का

जन्मजात बाहुनको विज्ञप्ति

नाकै थेप्चिने गरी
कसैले चोरऔँलाले ठेलेदेखिन्
दिमाग रनथन्याएर सोचिरहेछु—

बाँकी खित्का

हाकिम साप !

हाकिम साप ! 
मेरो बिन्ती छ
मेरो गाउँमा मोटर नपुर्याइदिनुस्

बाँकी खित्का

सपना

वर्षा भो सपना अनेक रङका बाढी यसैको चल्यो 
हेर्दैमा निबुवा ढपक्क हुन गो अम्बा त्यहीँ पो फल्यो

बाँकी खित्का

भव्य कार्यक्रम

मञ्चभरि अतिथि
श्रोता चाहिँ ऊ र म

बाँकी खित्का

टुक्का महिमा

देख्याैं नाटक थुप्रै पाली कामचलाऊ
पर्दाभित्र पकायाैं अाफ्नै निम्ति पुलाउ ।

बाँकी खित्का

दासहरू !

कर्ण दासहरू
देश भक्तिका गीत गाउँथे 
मंगल दासहरू

बाँकी खित्का

मूर्ति

छिना हथौडाले खारिएको
सिल्पकारको सीपले सजिएको

बाँकी खित्का

म हुँ भव्य मान्छे 

नेपाल त्याग्ने म हुँ पात्र एक
चरित्र छन् उच्च ममा अनेक

बाँकी खित्का