कवि कटेरो

शिवरात्रीको भाङ

लगाएँ
होस सबै भगाएँ
मज्जा भो
शिवरात्री आज हो ।

दिएँ रे
अचेत भै लिएँ रे
झगडा
खाएपछी तगडा ।

बनाको
शिवरात्री मानाको
साँझमा
बाबाजीको माझमा ।

हा

बाँकी खित्का

लाशहरु उठ

जमिनमा टाँगिएका
लाशहरु उठ
क्रान्तिको आरोहण हुन लागेको छ
भँगेरीबाट
पसिना पिएर
यस पाला चढेको छु
शिखरहरु
हाम्रो दल आएको छ
मेरो साथ
झरिरहेछ तामाकोसीझै

बाँकी खित्का

आज नेपाल बन्द छ

रामे दोकान खोल्दैन भन्छ नेपाल बन्द छ
श्यामे अफिस जाँदैन भन्छ नेपाल बन्द छ
गाडी चल्दैन बिर्खेको भन्छ नेपाल बन्द छ
हर्के कलेज जाँदैन आज नेपाल बन्द छ ।

आज डाक्टरको

बाँकी खित्का

गलत लाग्छ मलाई मेरो देशको इतिहास

जब म
यी भोकमा डुबेका चोकहरुमा
यी वैलाएका कलिजस्ता गल्लीहरुमा
हेर्छु एक–दुई दिन बसेर बास
तब मलाई गलत लाग्छ
मेरो देशको इतिहास
यो बाटोको बीचमा माटो खनेेर
बस

बाँकी खित्का

पटुका कैले टाई हुँदैन

ऊ,
मैले भनेको मान्दै मान्दैन
मेरो सुनको कुरा
उसको चुम्बकीय कानले तान्दै तानेन,

आगोसँग पिरती गाँस्छु भन्छ
ढुङ्गामा चुप्पी भास्छु भन्छ,

डोकोमा भर्न दूध द

बाँकी खित्का

म के हेर्दै छु ?

हेलो !
साथी म भ्याली बाहिर छु ।
देशको चिन्ताले ग्रसित छु ।
टिभी हेर्दै छु ।
मन्दिर देख्दै छु परेवाले बोकेका,
शब्द बुझे जस्ता छन भाषा बुझ्दिन
अनुहार देखेकै हुन्

बाँकी खित्का

भएर पनि के हुन्छ र राष्ट्रिय सहमतिको सरकार

कहिले मनमा जे गर्न मन लाग्यो त्यही गर्ने
मनमतिको सरकार
कहिले धमाधम महल, पजेरो र सुरक्षागार्ड ठड्याउने
धनमतिको सरकार
कहिले श्रीमतीको भएभरको मनोकाङ्क्षा पूरा गरि

बाँकी खित्का

हे लिलिपुट !

ती स्वनाम वीरहरू त लिलिपुट भएछन्
आफैं हराएर हुल भित्र एक्लै भएछन्
हो तिनीहरू आफन्तको बस्तीमा
एकलै भई हराएछन्
ठूलो जुलुसहरूमा नाक नाप्न आउँथे
खैलाबैलाहरूमा छा

बाँकी खित्का

उस्तै तिम्रो चाला

देखें देखें तिम्रो पनि देश बनाउने चाला ।
बाघ रैछ घरभित्र ल है ज्यान जाला ?
दिन्न दिन्न भन्दाभन्दै भन्नु पर्यो दिने ।
पेवाजस्तो लाग्छ देश आफू मात्रै खाने ।।

कुरी क

बाँकी खित्का

सावधान जहाज डुब्दैछ(२)

(मुसाहरूको भनाइ)

हामी मुसाहरू
आफूखुशी यहाँ आएनौं
चामलका बोराहरू सँगै
जहाजभित्र थन्क्याइएछौं
कसैले बोकेर ल्याएछ
किन ल्याुो हामी जान्दैनौं
यत्ति जान्दछौं

बाँकी खित्का

गफ गर्दै, हात हल्लाउँदै, हल्ला मच्चाउँदै

गफ गर्दै, हात हल्लाउँदै
अनि हल्ला मच्चाउँदै हिँड्न सक्तिनँ
मान्छेहरू मलाई
"ठुलो भएछ, बोल्दैन" भन्छन्
अरूका कुरा लाउँदै, कान फुक्दै
अनि भेटेका जतिसँग मुख जोत्दै

बाँकी खित्का

खै एकताको बल ?

भन्थे एक थुकी सुकी सय थुकी बन्ने छ पक्कै नदी
ऐले भव्य नदी फुटी सय कुलो बन्दै गए सुस्तरी
यौटा फूल थुती थुती चुँडिदिए देखिन्छ के सुन्दर ?
यौटै काँध बनेर बोक्नु छ धरा खै ए

बाँकी खित्का

चकार महिमा

लाग्छन् पछाडि किन हो बुझिसक्नु छैन
पुग्छन् जहाँ अब त्यहाँ पुगिसक्नु छैन 
सोझा सिदा भइ यहाँ मति नाउँ छैन
चाकर भुलेर अरुको रति ठाउँ छैन ।

साँचो नबोल कहिल्यै गर

बाँकी खित्का

लभस्टोरी

तिमी सोह्र शृङ्गार
गरेर आऊ
या
अनुहारमा जूनको
उज्यालो भरेर आऊ
उसले,
एक आँखाले हेर्दैन,
तिमी परीकै फोटोकपी
बन,
चाहे प्रेम पढाउने मोटोकपी
बन
उसले,
तिमी

बाँकी खित्का

याचना- मत्थर पारिदेऊ यो घनचक्कर !!

मलाई
पृथ्वीलोक फर्कने गरि
स्वर्गलोक जानु छ
र केहि जवाफ ल्याउनु छ
बरु तिम्रो हलकारा हुन तयार छु
“ए ! यमराज मलाई स्वर्गलोक रमाना गर”

सोध्नु छ
देवता, परमेश्

बाँकी खित्का

हल्लै हल्लाको देश

यो हल्लै हल्लाको देश हो
कानमा इयरफोन लगाउनु पर्ने बहिराहरु
जहाँ संगीत प्रतियोगिताका जज हुन्छन्
र जहाँ आत्मामा पत्थर परेकाहरु
काव्यका निर्णायक मानिन्छन्,
काठ

बाँकी खित्का

भुसतिघ्रे मन्त्री बनेछ

पढ्थ्यौँ इस्कुलमा संगै मसंग नै जान्थ्यो संगै आउँथ्यो
बाटामा लफडा कुरा गरिगरी उफ्रेर चिच्याउँथ्यो
कक्षामा पनि शान्तसंग नबसी हैरान पार्थ्यो तनि
मन्त्री बन्न पुगे

बाँकी खित्का

झूर कविता

उसले मेरो कवितालाई
‘वाह’ भन्यो

ताली बजायो
उत्साहले करायो

जब मैले पढ्दै गरिरहेँ कविता
ऊ कराइरह्यो
‘वाह,
‘वाह’

उसको आँखामा थियो
कविताको आनन्

बाँकी खित्का

बाह्र थुङ्गा फूल

१) फूल रोप्न छोडें कतै
    फूलबारी गोडें कतै !

२) फूल बेच्न डुलें कतै
    फूल बेची भूलें कतै !

३) फूल किन्न झरें कतै
    फूल किनी चढें कतै !

४) फूल खेल्न अडें

बाँकी खित्का

कोभन्दा को कम ?

एउटाले घोडा चढ्यो
घोडा चढेको देखेर अर्कोले धुरी चढ्यो ।
धुरी चढ्न नसक्नेहरू
खाँबो चढ्छन्, रुख चढ्छन्
रुख चढ्न नजान्नेहरू
अर्काको बुई चढ्छन् ।
कोही करङ चढ्छन्

बाँकी खित्का

नेपाली राजनीतिको सवाइ

कैले लाउँछ फूर्ति खुबै कैले लाउँछ घुर्की,
खालि धाउँछ दक्षिणतिर सारै फुर्की फुर्की,

जनताको तालुमाथि गिर हो यस्ले खेल्ने,
कमजोर हुँदा दङ्ग्याउने बलियो भए पेल्ने,

बाँकी खित्का

प्रजातन्त्र चर्चा

आयो प्रजातन्त्र भनेर सुन्दछु,जाला प्रजातन्त्र भनेर सुन्दछु
के हो प्रजातन्त्र कहाँ उदाउँछ, कता पसी जान्छ कहाँ बिलाउँछ ।

आफ्नै कुरा मात्र सधैं फलाकनु,कुरै अरूका नसु

बाँकी खित्का

मेरो सानो जिज्ञाशा

कुमारहरू आफ्नै पौरखमा
घुमे पटक पटक सुमेरु पर्वतहरू
घुमे भाइ गणेशहरू पनि
शिव पार्वतीहरूलाई र
भने
‘त्वमेव सर्व देव देव’
अनि पाए प्रथम पुज्य वरदान ।

....र

बाँकी खित्का

जोखिम उठाउनै पर्छ !

कालो अँध्यारोमा देखिन्छ
उसको शरीरको पहेंलो बुट्टा
र फैलँदै–फैलँदै जान्छ
पहाड, उपत्यका र तराई
(कस्तो चमत्कार हो यो !
बिस्तारै–बिस्तारै एउटा देश
परिणत हुन्

बाँकी खित्का

महान् सम्पादक

एक दिन,
महान् सम्पादकको बुआकी फुपूकी नातिनी ज्वाईंकी जेठी सासू,
एउटा भुसतिघ्रेलाई लिएर
फरिया स्याहार्दै सम्पादकज्यूकहाँ पुगिन्
र सोर्स लगाइन्
ल न बाबु,
यो मे

बाँकी खित्का