कवि कटेरो

नयाँ नेपाल

नयाँ नेपाल बन्दैछ प्रतीक्षा मात्र गर्नुहोस्
नेपालकै नाम फेरी नयाँ नेपाल राख्नुहोस् ।
पुरानाको काम छैन नयाँ नेपालमा अब
पुराना जति जे जे छन् ती सबै चीज फोर्नुहोस् ।

बाँकी खित्का

जङ्गबहादुरसँग पुनर्मिलन

पुन्टे, भुन्टे, वसन्ते र सन्ते
तिमीलाई व्यापारमै व्यस्त छ भन्थे
अनि
कोतपर्वको दोस्रो संस्करण निकाल्न
कसरी भ्यायौ ?
जङ्गबहादुर ! तिमी आयौ ?

अनुहार पनि सर्लक्

बाँकी खित्का

घिरौँलो

काँक्रोभन्दा घिरौँलाको मूल्य बुझेर रोपियो
उम्रियो लाइयो थाङ्ग्रो जरा छेलेर छोपियो

झ्याम्मै लहरियो झट्टै फुल्यो फल्न सुरु गर्यो
फुल्यो बढ्यो निकै चाँडो रमिता

बाँकी खित्का

छेपारे ठालु

विश्वमा नामी नेपाली हामी गर्दैछौँ तरक्की
बाहिर भित्र कुर्लन्न नेता निर्धक्क निस्फिक्री
सांसदलाई पच्दैन खाको नघेरे रोष्टम
नतानी खुट्टा पुगिन्न माथि यस्तै छ सिस्

बाँकी खित्का

प्यारो जनतन्त्र

जुम्रा देख्छु अरुकोमा जति साना पनि
देख्दिन म हात्ती नै होस् आफ्नू छातीमुनि ।।
कस्तो बानी बस्यो–बस्यो परपीडा रोज्ने
आफ्ना लागि प्रशंसाको मात्रै भारी खोज्ने ।।१।

बाँकी खित्का

कलाकार पत्नीको बिलौना

चक्का जाम गरुँ कि म चुल्हो जाम गरुँ
खसमलाई एकलौटी पार्न के के गरुँ
हिजो आज मसङ्ग त बोल्नै छोडेका छन्
भित्तातिर फर्किएर घुर्ने गरेका छन् ।

राम्री राम्री तरुनीका फ

बाँकी खित्का

लुतो

हैजा परे टर्ला पखाला चले टर्ला,
यसपालि त लुतै आयो जे जे पर्ला पर्ला ।
खुट्टो कन्यायो टाउको चिलाइदिन्छ,
टाउको कन्यायो खुट्टो चिलाइदिन्छ,
ढाड चिलायो हात चिलायो बेस्

बाँकी खित्का

बुझिसाध्य छैन

शितल दिन्छ धुपी र सल्लाले
देश चलाउँछन् कुखुराका चल्लाले
बोइलर कुख्रा घ्यू ख्वाइ पाल्नु छ
आफ्नो लुगा नौ ठाउँमा टाल्नु छ ।

मैले मात्रैज्यान कति रटनी
पिस्ने आफू

बाँकी खित्का

अमरावती कान्तिपुरी नगरी

अघि पुगे जब कान्तिपुरी
कविका मनको रसिलो लहरी !
मुखबाट चुह्यो मधुझैँ यसरी
अलकापुरी कान्तिपुरी नगरी

चपला अबलाहरू फेसनमा
पुरुषै सरिको हक पाउनमा !
नगुती फरिया, स

बाँकी खित्का

छोरी

भमरा भमराउँछन्, छोरी क्याम्पस गएपछि
चिलले झैं टिपि लान्छन्, रूप राम्रो भएपछि ।

रूपमा कमसल छोरी, कत्ति गर्दा नि बिक्दैनन्
रूपका राम्री छोरी, माइतमा धेर् टिक्दैनन् ।

बाँकी खित्का

जात्रैजात्रा !

जात्रै– जात्रा सबतिर हुँदा गाईजात्रा हरायो
त्यो जात्राले स्तुतिमय कुरा लेख्नुपर्ने गरायो
नेता, मन्त्री, दलहरू सबै भाग्यका छन् विधाता
जस्का छायामुनि गइ बसे बन्छ

बाँकी खित्का

कुम्भ मेला

आज साहित्यको कुम्भ मेला थियो
दीप नै लाख पर्ने बलेको थियो
ब्ल्याक लेभल् त खोलो बगेको थियो
शव्द बेपार राम्रै जमेको थियो ।

को कता को कता खूब चर्चा थियो
झुण्डपिच्छ

बाँकी खित्का

झण्डै मरी बाहुनी

साथै जान्छु भनी हिँडी मसँग नै भत्तेर अहो ! सम्झिँदै
धेरै खान्थेँ अघाउँजी बिनिबिनि चोक्टा भनी हौसिँदै
लामो राल चुहाउँदै नजिक गै भाँडो चिनी मासुको
टाँस्सेकी कतिबिध्

बाँकी खित्का

वा नेताज्यू वा

भाडाको ट्याम्पुमा
थोत्रो ढ्वाङ्ग घन्काउँदै आयौ
हात जोडी ङिच्च हाँसी
चुत्थे स्वाँङ झल्काउँदै आयौ
बिकालु कार्यकर्ताको
धोत्रे घोक्रो सुकाउँदै आयौ
घिचेको विक

बाँकी खित्का

दृष्टि र सृष्टि !

काठमाडौंको अपरिचित हुलमा
पुराना परिचित भेटिए
तर बिचरा निकै दुखी देखिए !
मलाई चिया नास्ता ख्वाएर
सार्वजनिक पसलमा
गोप्य रुपमा रुन थाले !
‘आचार्य सर ! मा ठूलो कष

बाँकी खित्का

थोत्रो लुगा

लामो जीवन भोगियो र रसिलो मेवा बढी खाइयो
भोटो सुन्दर यो नयाँ पनि थियो सेतो सफा नै थियो
धेरै वर्ष लगाउँदा असजिलो थोत्रो पुरानो भयो
यो भोटो अठचालिसे बुझिदिनुस् मैलो र

बाँकी खित्का

देशभाँडालाई !

बनोस देह तेरो खरानी खरानी
बगाउँ नदीमा तँलाई हरामी
छुरा रोपिऊन् चाल्नु जस्तै तँलाई
सबै प्वाल छिद्रा निसानी बनाई ।

डढेलो पसोस्, खेत तेरै बगाओस्
बिना दोष मुद्धा त

बाँकी खित्का

वर्तमान

गाडीतन्त्रे सरकारले राहत फलाके पनि
गण्तन्त्रे जनता यी आहतका आहत छन्
दिनहुँ थपि दै जाने समस्याका भोगाइले
सोझा सिधा जनता यी सधै नै मर्माहत छन् ।

वर्तमानको मिठास

बाँकी खित्का

‘क’ र ‘ग’ बिताउन सकिन मैले

‘अ’ बिताउन सक्या होइन ‘क’ बिताउने कैले ?
‘क’ बिताउन नसक्नाले घाटा लाग्यो ऐले ।
मेरै आफ्नी बाहुनीले ‘क’ बिताउन थाली,
मेरो कैले आउने होला ‘क’ बिताउने पा
बाँकी खित्का

बकम्फुसे घोषणा पत्र

मदारी साप देखाइ, आपको भ्रान्ति बाँड्दछ । 
पाँच चालीसको म्याद, थमाइ क्रान्ति भाड्दछ ।।
घोषणा पत्र हो यद्वा, जादूको छत्र हो भन ।
उडन्ते कल्पना बुन्ने, दल वा खल हौ अब ।

बाँकी खित्का

शराप

तेरा दाँत झरून् सबै सलसली बोली नमीठो बनोस् 
साराले ननिको भनीकन चिनोस् यो दुष्ट मान्छे भनोस्
तेरा पुत्रहरू बनून् खल सबै पुत्री बनून् दुर्मुख
बन्धू भाइहरू बनून् ज

बाँकी खित्का

नेताको आरती

रातारात जुटी दिनादिन कुटी आश्वासनैको बुटी ! 
पैले भोट लुटी बनाई सुकुटी ताप्के तताई भुटी ! !
पारी डम्म मुठी स्वदेश ढुकुटी छान्दै ढिकीमा कुटी !
नेता ज्यू बलवान यो मुलु

बाँकी खित्का

नेताको नीति

जितेपछि गाउँ फिर्न जानिन्न
जनतालाई जनता मानिन्न ।
देश बनाउने ध्यान छैन हाम्रो
जनता मर्दा मान्दैनौ नराम्रो ।

आफ्नो भुँडी छाडिन्न भर्न
चासो छैन निर्धाको काम नग

बाँकी खित्का

बुहारी बन्न जानिन ! ?

साइँला ! 
तिमीले छोरीलाई क्याम्पस पढाएछौ,
तिमीले छोरीलाई स्कुटर चढाएछौ,
बेसै भयो । राम्रो भयो ।
तिमीले छोरीलाई ‘छोरी’ बन्न सिकाएछौ,
त्यो पनि राम्रै भयो ।

बाँकी खित्का

आलुपाँडे–पुराण

आचार आलु, विचार आलु, सदाचार आलु
विवेक आलु, गतिमति आलु, सहमति आलु ।
जता पनि शान्ति आलु, सुरक्षा नि आलु
नीति आलु, नियम आलु, दण्ड पनि आलु ।

पानी आलु, विजुली र पेट्रोल पनि आ

बाँकी खित्का