भस्मासुरको बज्र

जितुवा र हरूवामा !?

जित्दा मातेर हिँड्ने, कतिपय बढुवा, क्षुद्र बानी सँमाल 
हार्दा रोएर लुक्ने, अतिसय घटिया, तुच्छता झट्ट फाल ।

बाँकी खित्का

चुनावसम्बन्धी दुई ठ्याम्का

१. यो देशलाइ उचालौँ ?

मुख्या–बैदार–सुब्बा, फुटकर पसले, फूटपाथे समाती  
भ्रष्टाचारी समायौँ, फगत तल–तलै ,छोडिए माथि—माथि । 
सक्छौ ता देश लुट्ने, डन–उपडन जो, बाघ–भालू समात  
सत्ता भत्ता लिएरै, कमिसन पिउने, शीर्ष टुप्पी समात ।।१।।

बाँकी खित्का

चुनावका दुई ठोक्तक

१. आह्वान !

जराजीर्ण—बासी, त ‘काशी’ पुर्याऔँ  
पुराना—कबाडी, मिलेरै हुर्याऔँ ।

बाँकी खित्का

बेकामका लाहुरे ?

माला टन्न भिरेर हिँड्दछ यहाँ, छन् आउरे– बाउरे  
बस्ती–बस्ती पुगेर गर्दछ कुरा, भन्छन् सबै लाहुरे । 
सत्ताको सपना बुनी घरघरै, डुल्दैछ रे छाउरे 
दाता रूष्ट भएर गर्जन गरे, के काम यो लाहुरे ? ।। १ ।।

पैला भोट लिएर मोज र मजा, आफैँ धनी भो यहाँ  
ठेक्का–शेयर जागिरे जति भए, नाता र गोता जहाँ । 
पार्याै मात्र भर्याङ आज सब छौँ, हा ? दाउरे चाउरे 
पच्दै लाज झुलुक्क झुल्कन गयौ, हे भ्रष्ट ए लाहुरे ।। २ ।।

शिक्षा–स्वास्थ्य र एन्जिओ–पति हुँदै, बन्दै गयौ माफिया  
तिम्रा भाषण मात्र शब्दहरूका, मात्रै बने काफिया ।
आयौ फेरि नवीन बन्न अगुवा, घन्काउँदै झ्याउरे । 
लज्जा–बोध हुँदैन ? कत्ति मनमा , बेकामका लाहुरे ? 

धादिङवेँसी
 

बाँकी खित्का

देशमा भो समस्या !

(धनराज प्रभृतिहरूको लागि यी काव्याहार)

जूडो

बाँकी खित्का

चङ्गा बनाई मन !

भाषाभित्र पसेर तान्डव झिकी, नाच्दैछ भस्मासुर ।
प्रज्ञाको पगरी गुतेर अहिले, हाँस्दैछ बक्कासुर ।।
फोरी वर्ण निमोठी अक्षर कयौ, काटेर खुट्टा अझ ।
दाह्रा सीङ भिरेर त्र

बाँकी खित्का

देख्छौं सयौं फन्टुस ?

(गाईजात्रा– २०७३)

सिन्डीकेट जताततै छ बलवान्, थोत्रा सधैं चालु भो ।
स्पर्धा गर्न दिइन्न नूतन यहाँ, झुत्रा सबै ठालु भो ।।
बेकम्मा अति भो प्रशासन सबै, उल्टो चल्यो शास

बाँकी खित्का

गन्धित विष ?

प्रणालीमै भित्रे, कमसल कला दुर्गुण सबै ।
तदर्थे बन्दैछन्, दल बल लुला पङ्गु छ अझै ।।
सधैं सत्ता चुम्ने, रहर—हरमा देखिन गयो ।
प्रणाली स्थाई नै, अब नबनिने मेसिन भयो ।।

बाँकी खित्का

सत्ताधिकारी गुने !

क्यै सम्भ्रान्त जमात इष्ट जन वा, केही पछौटे जन ।
होलान् हर्ष्विभोर, किन्तु जनता, दिक्दारमा छन् मन ।।
बेग्लै पात्र बनेर नायक यहाँ, आकाश खस्दैन रे ।
सामन्ती अभिजात्य व

बाँकी खित्का

बण्डातन्त्र जिन्दावाद !

सत्ता खेल सधैं चल्यो चलिरह्यो, सिद्धान्त–आस्था गले ।
बन्डातन्त्र सधैं फल्यो फलिरह्यो, आदर्श– श्रद्धा ढले ।।
के फुल्थ्यो जनतन्त्रको कुसुमा ता, सर्दारतन्त्रै अघि

बाँकी खित्का

नाच्लान् कि भस्मासुर ?

ए हाम्रा बुध—प्राज्ञ—नायक— ठुला ! सोच्द्यौन गम्भीर भै ।
देशै बालक— बृद्ध— आश्रम बन्यो, बस्छन् अपाङ्गै रुँदै ।।
ऊर्जाशील—युवा अनन्य— प्रतिभा, बैनी र छोरी

बाँकी खित्का

धिक्कार, धिक्कार, झन् !

बाहूको बल छन्, धनै अतुल छन्, नाता परे सुप्रिमो
लागून् पोल्टिसमा, जयै–विजय छन्, छैनन् भने कुप्रियो ।
खस्क्यो है दलमा, विचार –क्षमता आचार झन् पग्लिए
हेप्छन् मूल्य र

बाँकी खित्का

बन्ने भो अब रौरव !

अभद्र जनका सन्धी, भद्र हुन्न कसै गरी ।
भद्रमा श्रेय -कल्याण, शिव हास्छन् सधैं भरी ।।
शुभ -मङ्गल भद्रै हो,भव्य -कुशल -भावुक ।
शस्त -भव्य तथा क्षेत्र, 'भद्र' कै हुन्छ चावुक

बाँकी खित्का

पूर्व विशिष्टहरुलाई सुबिधाको सलाम !

सत्तामा पगरी गुतेर जसले, रित्याउथे कोश नै
अग्ला बिल्डिङमा सुतेर जसले, सिध्याउँथे कोश नै ।
जस्को देश–विदेश बैक घरमा, टन्नै छ पैसा धन
त्यै बन्दैछ विशिष्ट–शिष्ट अ

बाँकी खित्का

राहत भकुर्दै धान दिवस ?

हे मन्त्री गण हो, ठूला जन सबै, खाएर दाता–फल
धान्दैछौ कति उत्सवी दिन अहो, झिक्दै अनौठा बल ।
दाताका करुणा पिएर सजिलै, अल्छी बिलासी बनी
धेरै उत्सव वा नयाँ दिवसमा, फुल्द

बाँकी खित्का

कस्तो हो लोकतन्त्र ?

लोकको मान मर्यादा, गर्न जाँन्दैन जो यहाँ
‘लोकमान’ उपाधिमा, फुर्को झुण्ड्यो सधैं जहाँ ।
हुकुम् प्रमाङ्गीको कीरो, नयाँ राजाहरू मिली
परिवेश दिँदै पाले, नचाएर ‘थ

बाँकी खित्का

दल, खल, भल, कल र हलाहल ?

नेपाली दलमा पस्यो भल ठुलो, बेर्ना सबै मासिए
जे आदर्श विचार मूल्य ममता, पातालमै भासिए ।
जम्बो केन्द्र बनाउदै शिव हरे ! जिल्ला र गावै ढले
मात्रै छन् दलभित्र तीव्र झगडा

बाँकी खित्का

फेसनको बहार

आयो फेसनको बहार अब ता, आँखा भए चञ्चल
जामा म्याडि र स्कर्ट औधि पतला, मच्चाउँने हल्चल ।
नाङ्गै छन् उर ढाड वा उरु अहो, डढ्ने भएछन् तन
आयो फेसनको बहार अहिले, हल्लन्छ धेरै

बाँकी खित्का

नयाँ शक्तिका पण्डितमा !

जम्बोजेट बनेछ कार्यदल नै, के को नयाँ शक्ति भो ?
शब्दै मात्र नयाँ विचार त उही, थोत्रा र धोद्रा छ पो ।
जम्मै वाद फिटेर घुल्मिल गरी, जात्रा गर्यौ पण्डित
बन्ने भो उट वानरै

बाँकी खित्का

छाम्न थाले पकेट !

ट्याङ्की धारा पुल सडकका, रूप फेर्दै असार
झारा तिर्ने, नटखट चली, फुल्न थाल्यो प्रचार ।
कालोपत्रे, सबतिर भयो, कागजी बाघ गर्ज्यो
बाँकी जो छन्, रकम हसुरी, खन्चुवा काग चर्

बाँकी खित्का

सांसद ?

हाम्रा साम्सदमा अपार— प्रतिभा ठम्म्याई सर्कारले ।
लेखापाल बनाउँदै अझ चुन्यो ठेक्दार सर्कारले ।।
यन्जीओ सरिकै बने सुगतिला, ‘यम्पी’ सबै हाकिम ।
कस्तो तन्त्र

बाँकी खित्का

राम ! राम !!

गाला चिल्ला, सुटबुट कसी, क्रीजले टल्किएका ।
मुठ्ठी बाट्दै, छलफल गरे, एकता बल्झिएला ?
जे छन् हाम्रा, विधिनियमका, दण्डकारी विधान ।
च्यात्ने धम्की, अतिसय चल्यो, हुन्छ यल

बाँकी खित्का

लोकतन्त्रै कहाँ छ ?

घाँडो काँडो, अतिसय भयो, न्यायको गेह आज
भन्दैछन् रे, विघटन बनून्, द्वन्द्व– मुद्दा अथाह ।
हिम्सा हत्या, जतिजति भए, गर्नुपर्नेछ माफी
यै हो हाम्रो, असल गणको तन्त्र भन्

बाँकी खित्का

खै बीपिको चिन्तन ?

नेता छन् भरमार प्राज्ञ जन छन्, शिक्षा लिएका युवा
बीपीभक्त भनेर गर्जन गरी, कुर्लीरहेछन् सदा ।
उन्कै चिन्तन स्पष्ट दर्शन सफा, नेपालको ‘वाद’ हो–
भन्छन्, किन्तु गर

बाँकी खित्का

देवता बन्न सक्छ !

अर्बौ खर्बौ, धन मनुजले, आर्जिए रात रात
जग्गा जोडे, महल ठडिए, नोट छन् राश–राश ।
किन्तू मान्छे, धरमर हुँदै, बन्छ धेरै अशान्त
के पाएमा, मनुज सुखले, धीर होला सुशान्त ।।१।

बाँकी खित्का