भस्मासुरको बज्र

सत्ता चढ्न लागेका वामहरूमा ?

नेपाली कमिनिष्ट इष्ट–जन हो, धोका नदेउ अब 
बन्द्यौ बज्र समान सङ्गठनमा, फुट्दै नफुट्द्यौ अब ।

बाँकी खित्का

हेद्र्यौन हाँस्यो चिता !

भो–भो ब्याज उठ्यो महाजनहरू, सावाँ भए पुग्दछ 
धेरै लोभ र लालचा नगर है, स्वर्गै अहो चुक्दछ ।

बाँकी खित्का

देश र जनताका आबाज ? 

कुसुण्डा–गुण्डा वा, विकृति–कृतिका, ‘वेन’ तँ न आ 
लफुङ्गा–बुङ्गाका, विथिति–डनका–राज्य तँ न आ ।{{rread_more}}
उनै झल्ला–खल्ला, गलत–लतका ‘चाणुर’ न आ 
चमेरा– छेपारा, अधम–वृक–भस्मासुर न आ ।

न हौ राहू–केतू–, शनि अशुभ–उल्का ग्रह अब 
न हौ ढाडी–जुम्रा, उडुस उपियाँका सहचर ।
न हौ लामा–खुट्टे, वृक–उदर–बक्कासुर अब 
अघोरी–मैमत्ता, गज–वृषभका, वृत्ति नगर ।।

लुट्यौ पैला– पैला, परिजन मिली, देश–ढुकुटी 
फुट्यौ गाग्राजस्तै, मुलुक त भयो हाय ? सुकुटी ।
नयाँ हैनौ बानी–अधम त थियौ, भन्छ जनता 
सुधारी नाराझैँ, हिँड अघि बढी, देश–जनता ।

धादिङबेँसी
 

बाँकी खित्का

हेद्र्यौन हाँस्यो चिता !

भो–भो ब्याज उठ्यो महाजनहरू, सावाँ भए पुग्दछ 
धेरै लोभ र लालचा नगर है, स्वर्गै अहो चुक्दछ ।

बाँकी खित्का

जितुवा र हरूवामा !?

जित्दा मातेर हिँड्ने, कतिपय बढुवा, क्षुद्र बानी सँमाल 
हार्दा रोएर लुक्ने, अतिसय घटिया, तुच्छता झट्ट फाल ।

बाँकी खित्का

चुनावसम्बन्धी दुई ठ्याम्का

१. यो देशलाइ उचालौँ ?

मुख्या–बैदार–सुब्बा, फुटकर पसले, फूटपाथे समाती  
भ्रष्टाचारी समायौँ, फगत तल–तलै ,छोडिए माथि—माथि । 
सक्छौ ता देश लुट्ने, डन–उपडन जो, बाघ–भालू समात  
सत्ता भत्ता लिएरै, कमिसन पिउने, शीर्ष टुप्पी समात ।।१।।

बाँकी खित्का

चुनावका दुई ठोक्तक

१. आह्वान !

जराजीर्ण—बासी, त ‘काशी’ पुर्याऔँ  
पुराना—कबाडी, मिलेरै हुर्याऔँ ।

बाँकी खित्का

बेकामका लाहुरे ?

माला टन्न भिरेर हिँड्दछ यहाँ, छन् आउरे– बाउरे  
बस्ती–बस्ती पुगेर गर्दछ कुरा, भन्छन् सबै लाहुरे । 
सत्ताको सपना बुनी घरघरै, डुल्दैछ रे छाउरे 
दाता रूष्ट भएर गर्जन गरे, के काम यो लाहुरे ? ।। १ ।।

पैला भोट लिएर मोज र मजा, आफैँ धनी भो यहाँ  
ठेक्का–शेयर जागिरे जति भए, नाता र गोता जहाँ । 
पार्याै मात्र भर्याङ आज सब छौँ, हा ? दाउरे चाउरे 
पच्दै लाज झुलुक्क झुल्कन गयौ, हे भ्रष्ट ए लाहुरे ।। २ ।।

शिक्षा–स्वास्थ्य र एन्जिओ–पति हुँदै, बन्दै गयौ माफिया  
तिम्रा भाषण मात्र शब्दहरूका, मात्रै बने काफिया ।
आयौ फेरि नवीन बन्न अगुवा, घन्काउँदै झ्याउरे । 
लज्जा–बोध हुँदैन ? कत्ति मनमा , बेकामका लाहुरे ? 

धादिङवेँसी
 

बाँकी खित्का

देशमा भो समस्या !

(धनराज प्रभृतिहरूको लागि यी काव्याहार)

जूडो

बाँकी खित्का

चङ्गा बनाई मन !

भाषाभित्र पसेर तान्डव झिकी, नाच्दैछ भस्मासुर ।
प्रज्ञाको पगरी गुतेर अहिले, हाँस्दैछ बक्कासुर ।।
फोरी वर्ण निमोठी अक्षर कयौ, काटेर खुट्टा अझ ।
दाह्रा सीङ भिरेर त्र

बाँकी खित्का

देख्छौं सयौं फन्टुस ?

(गाईजात्रा– २०७३)

सिन्डीकेट जताततै छ बलवान्, थोत्रा सधैं चालु भो ।
स्पर्धा गर्न दिइन्न नूतन यहाँ, झुत्रा सबै ठालु भो ।।
बेकम्मा अति भो प्रशासन सबै, उल्टो चल्यो शास

बाँकी खित्का

गन्धित विष ?

प्रणालीमै भित्रे, कमसल कला दुर्गुण सबै ।
तदर्थे बन्दैछन्, दल बल लुला पङ्गु छ अझै ।।
सधैं सत्ता चुम्ने, रहर—हरमा देखिन गयो ।
प्रणाली स्थाई नै, अब नबनिने मेसिन भयो ।।

बाँकी खित्का

सत्ताधिकारी गुने !

क्यै सम्भ्रान्त जमात इष्ट जन वा, केही पछौटे जन ।
होलान् हर्ष्विभोर, किन्तु जनता, दिक्दारमा छन् मन ।।
बेग्लै पात्र बनेर नायक यहाँ, आकाश खस्दैन रे ।
सामन्ती अभिजात्य व

बाँकी खित्का

बण्डातन्त्र जिन्दावाद !

सत्ता खेल सधैं चल्यो चलिरह्यो, सिद्धान्त–आस्था गले ।
बन्डातन्त्र सधैं फल्यो फलिरह्यो, आदर्श– श्रद्धा ढले ।।
के फुल्थ्यो जनतन्त्रको कुसुमा ता, सर्दारतन्त्रै अघि

बाँकी खित्का

नाच्लान् कि भस्मासुर ?

ए हाम्रा बुध—प्राज्ञ—नायक— ठुला ! सोच्द्यौन गम्भीर भै ।
देशै बालक— बृद्ध— आश्रम बन्यो, बस्छन् अपाङ्गै रुँदै ।।
ऊर्जाशील—युवा अनन्य— प्रतिभा, बैनी र छोरी

बाँकी खित्का

धिक्कार, धिक्कार, झन् !

बाहूको बल छन्, धनै अतुल छन्, नाता परे सुप्रिमो
लागून् पोल्टिसमा, जयै–विजय छन्, छैनन् भने कुप्रियो ।
खस्क्यो है दलमा, विचार –क्षमता आचार झन् पग्लिए
हेप्छन् मूल्य र

बाँकी खित्का

बन्ने भो अब रौरव !

अभद्र जनका सन्धी, भद्र हुन्न कसै गरी ।
भद्रमा श्रेय -कल्याण, शिव हास्छन् सधैं भरी ।।
शुभ -मङ्गल भद्रै हो,भव्य -कुशल -भावुक ।
शस्त -भव्य तथा क्षेत्र, 'भद्र' कै हुन्छ चावुक

बाँकी खित्का

पूर्व विशिष्टहरुलाई सुबिधाको सलाम !

सत्तामा पगरी गुतेर जसले, रित्याउथे कोश नै
अग्ला बिल्डिङमा सुतेर जसले, सिध्याउँथे कोश नै ।
जस्को देश–विदेश बैक घरमा, टन्नै छ पैसा धन
त्यै बन्दैछ विशिष्ट–शिष्ट अ

बाँकी खित्का

राहत भकुर्दै धान दिवस ?

हे मन्त्री गण हो, ठूला जन सबै, खाएर दाता–फल
धान्दैछौ कति उत्सवी दिन अहो, झिक्दै अनौठा बल ।
दाताका करुणा पिएर सजिलै, अल्छी बिलासी बनी
धेरै उत्सव वा नयाँ दिवसमा, फुल्द

बाँकी खित्का

कस्तो हो लोकतन्त्र ?

लोकको मान मर्यादा, गर्न जाँन्दैन जो यहाँ
‘लोकमान’ उपाधिमा, फुर्को झुण्ड्यो सधैं जहाँ ।
हुकुम् प्रमाङ्गीको कीरो, नयाँ राजाहरू मिली
परिवेश दिँदै पाले, नचाएर ‘थ

बाँकी खित्का

दल, खल, भल, कल र हलाहल ?

नेपाली दलमा पस्यो भल ठुलो, बेर्ना सबै मासिए
जे आदर्श विचार मूल्य ममता, पातालमै भासिए ।
जम्बो केन्द्र बनाउदै शिव हरे ! जिल्ला र गावै ढले
मात्रै छन् दलभित्र तीव्र झगडा

बाँकी खित्का

फेसनको बहार

आयो फेसनको बहार अब ता, आँखा भए चञ्चल
जामा म्याडि र स्कर्ट औधि पतला, मच्चाउँने हल्चल ।
नाङ्गै छन् उर ढाड वा उरु अहो, डढ्ने भएछन् तन
आयो फेसनको बहार अहिले, हल्लन्छ धेरै

बाँकी खित्का

नयाँ शक्तिका पण्डितमा !

जम्बोजेट बनेछ कार्यदल नै, के को नयाँ शक्ति भो ?
शब्दै मात्र नयाँ विचार त उही, थोत्रा र धोद्रा छ पो ।
जम्मै वाद फिटेर घुल्मिल गरी, जात्रा गर्यौ पण्डित
बन्ने भो उट वानरै

बाँकी खित्का

छाम्न थाले पकेट !

ट्याङ्की धारा पुल सडकका, रूप फेर्दै असार
झारा तिर्ने, नटखट चली, फुल्न थाल्यो प्रचार ।
कालोपत्रे, सबतिर भयो, कागजी बाघ गर्ज्यो
बाँकी जो छन्, रकम हसुरी, खन्चुवा काग चर्

बाँकी खित्का

सांसद ?

हाम्रा साम्सदमा अपार— प्रतिभा ठम्म्याई सर्कारले ।
लेखापाल बनाउँदै अझ चुन्यो ठेक्दार सर्कारले ।।
यन्जीओ सरिकै बने सुगतिला, ‘यम्पी’ सबै हाकिम ।
कस्तो तन्त्र

बाँकी खित्का